Kozmikinsan Reiki Enerjisi ve İçsel Farkındalık Yolculuğu
Son yıllarda Reiki’ye olan ilginin arttığını görüyoruz. İnsanların bir bölümü bunu yoğun hayatın içinde biraz yavaşlayabilmek, bir bölümü kendisini daha yakından tanıyabilmek, bir bölümü ise spiritüel arayışına yeni bir alan açabilmek için araştırıyor. Reiki ile ilk karşılaşan birinin zihninde ise çoğunlukla aynı soru beliriyor: Reiki tam olarak nedir ve insanın hayatında nasıl bir karşılık bulabilir?
Ben Reiki’yi yıllardır hem uygulayan hem de öğreten bir Reiki Master olarak deneyimliyorum. Zaman içerisinde bu çalışmanın benim için yalnızca belirli el pozisyonlarından ya da bir seans sırasında hissedilen enerjiden ibaret olmadığını daha iyi anladım. Reiki’ye yaklaşımım, insanın kendi iç dünyasıyla kurduğu ilişkiye de bakmayı gerektiriyor; çünkü kişi bedenini, duygularını ve zihnindeki hareketliliği fark etmeye başladığında, aslında kendisiyle nasıl bir ilişki içerisinde olduğunu da daha açık görebiliyor. Bu yüzden Reiki’yi yalnızca “enerji” kavramı üzerinden anlatmanın yeterli olduğunu düşünmüyorum.
Reiki Nedir?
Reiki, Japonca kökenli bir sözcük ve yaygın açıklamayla “Rei” evrensel olanı, “Ki” ise yaşam enerjisini ifade ediyor. Reiki öğretisinin temelinde, canlılığın bir yaşam enerjisiyle ilişkili olduğu ve bu enerjinin insanın fiziksel, duygusal ve ruhsal deneyimiyle birlikte ele alınabileceği düşüncesi bulunuyor.
Ancak Reiki’yi yalnızca “evrensel yaşam enerjisi” şeklinde tanımladığımızda, insanın bu çalışmayla kurduğu ilişkinin önemli bir bölümünü gözden kaçırabiliyoruz. Benim pratiğimde Reiki’nin anlam kazandığı yer biraz daha derinde; kişinin kendisine yönelttiği dikkatte, bedenini ve duygularını fark edişinde ve bazen uzun zamandır üzerinde düşünmediği bir hâli yeniden görebilmesinde ortaya çıkıyor.
Bir Reiki seansında insanın mutlaka olağanüstü bir deneyim yaşaması ya da belirli bir duyum hissetmesi gerektiğine inanmıyorum. Yıllar içerisinde gördüğüm kadarıyla Reiki’ye dair en kıymetli deneyimler her zaman en çarpıcı olanlar değil. Bazen insanın kendi deneyimine dikkatini çevirebilmesi ve bunu herhangi bir beklentiye ihtiyaç duymadan yapabilmesi, başlı başına anlamlı bir başlangıç oluşturuyor.
Reiki Nasıl Ortaya Çıkmıştır?
Bugün Reiki adıyla bildiğimiz sistem, 20. yüzyılın başlarında Japonya’da Mikao Usui ile ilişkilendirilen bir gelenek içerisinde şekillendi. Usui’nin yaşamı, spiritüel arayışı, meditasyon ve disiplin anlayışı Reiki tarihinin önemli başlıkları arasında yer alıyor; ancak Reiki’nin geçmişi anlatılırken zaman içerisinde oluşmuş geleneksel anlatılarla tarihsel olarak doğrulanabilen bilgileri birbirinden ayırmak gerekiyor.
Usui’nin oluşturduğu öğretim çizgisi daha sonra farklı öğretmenler aracılığıyla Japonya dışına taşındı ve zaman içerisinde çeşitli Reiki ekolleri ortaya çıktı. Bugün Reiki adı altında karşılaştığımız uygulamaların birbirleriyle tamamen aynı olmamasının nedeni de büyük ölçüde bu tarihsel gelişim. Farklı öğretim çizgileri farklı semboller, uygulama biçimleri ve eğitim anlayışları geliştirdi.
Ben Reiki’nin tarihini önemli buluyorum; çünkü bugün oldukça sade görünen bir uygulamanın belirli bir kültürel ve tarihsel bağlam içerisinden geçerek günümüze ulaştığını bilmek, Reiki’ye daha bilinçli yaklaşmamızı sağlıyor.
Reiki Nasıl Uygulanır?
Reiki uygulamasında kişi genellikle rahat bir pozisyonda dinlenir ve uygulayıcı, bağlı olduğu Reiki geleneğinin öğrettiği yöntem doğrultusunda ellerini bedenin belirli bölgelerine yerleştirir ya da bedene temas etmeden yakınında tutar. Uygulamanın sessiz ve sakin bir ortamda gerçekleştirilmesi tercih edilir; böylece kişi dışarıdaki uyaranlardan bir süreliğine uzaklaşıp kendi deneyimine dikkatini verebilir.
Benim kendi pratiğimde ise teknik kadar önemli gördüğüm başka bir konu var: kişinin kendisini güvende ve olduğu hâliyle kabul edilmiş hissetmesi.
Bir Reiki seansına gelen kişinin ne yaşayacağını önceden belirlemek ya da ondan belirli bir duygu ve duyum beklemek bana doğru gelmiyor. Her insanın bedeniyle, duygularıyla ve kendi deneyimiyle kurduğu ilişki farklı olduğu için seans sırasında yaşananların da kişiden kişiye değişmesi son derece doğal.
Uygulayıcının burada yapabileceği en önemli şeylerden biri, kişinin deneyimine onun yerine anlam vermek yerine ona eşlik edebilmek. Ben Reiki pratiğimde bu yaklaşımı özellikle önemsiyorum; çünkü insan kendi deneyimini yaşayabileceği bir güven duygusuna sahip olduğunda, seans yalnızca uygulanan teknikten ibaret kalmıyor.
Reiki Seansı Sırasında Neler Hissedilebilir?
Reiki seansı sırasında yaşananlar kişiden kişiye değişebilir. Bazı insanlar ellerin bulunduğu bölgelerde sıcaklık, hafiflik ya da farklı bir bedensel duyum tarif ederken, bazıları daha çok gevşeme ve sakinleşme hissinden söz ediyor. Kimi zaman duygusal bir farkındalık ortaya çıkabiliyor; kimi zaman ise kişi seans boyunca belirgin bir şey hissetmediğini söylüyor. Benim için burada önemli olan, hiçbir deneyimi diğerinden daha “ileri” kabul etmemek.
Özellikle spiritüel çalışmalarla ilgilenen insanların zaman zaman yaşadıkları deneyimleri anlamlandırma konusunda kendilerine fazla yük bindirebildiklerini görüyorum. Bir şey hissettiğinde bunun ne anlama geldiğini çözmeye çalışmak, hiçbir şey hissetmediğinde ise “Acaba bende bir sorun mu var?” diye düşünmek, kişinin deneyimiyle kurduğu doğal ilişkiyi bozabiliyor.
Yıllar içerisinde Reiki seanslarında gözlemlediğim kadarıyla, insanların seans sonrasında anlattıkları şeyler çoğu zaman oldukça sade oluyor. Kimi kendisini uzun zamandır olmadığı kadar dinlenmiş hissettiğini, kimi zihninin sakinleştiğini, kimi ise seans sırasında fark ettiği bir duygunun daha sonra üzerinde düşünmesine vesile olduğunu anlatıyor. Bunların hiçbirini Reiki’nin herkeste aynı sonucu oluşturduğuna dair bir kanıt olarak görmüyorum; fakat insanın kendisine ayırdığı zamanın ve dikkatini bir süreliğine kendi deneyimine çevirmesinin ne kadar değerli olabildiğini yıllar içinde tekrar tekrar gözlemledim.
Reiki Yalnızca İnsanlara mı Uygulanır?
Reiki öğretisinde yaşam enerjisinin yalnızca insanlara özgü olmadığı kabul edildiğinden, Reiki uygulamalarının hayvanlara, bitkilere ve doğaya yönelik biçimlerinden de söz ediliyor. Buradaki yaklaşım, canlı olanla ilişki kurarken sevgi, saygı ve şefkat duygusunu merkeze almak.
Ben bu yaklaşımın Reiki’nin yalnızca bir “uygulama tekniği” olmadığını anlamak açısından önemli olduğunu düşünüyorum. Çünkü konu yalnızca ellerin nereye konulduğu ya da enerjinin nasıl aktarıldığı değil; canlılığa nasıl baktığımız ve karşımızdakini kendi varlığı olan bir bütün olarak ne ölçüde kabul ettiğimiz de işin içine giriyor.
Bu nedenle Reiki’nin diğer canlılara ve doğaya yönelik yaklaşımında benim için en kıymetli taraf, kontrol etme arzusundan çok saygı ve uyum fikrinin öne çıkması.
Reiki’nin Amacı Nedir?
Reiki’nin amacı farklı ekollerde farklı biçimlerde ifade edilebilir. Ben kendi pratiğim açısından baktığımda, Reiki’nin önemli taraflarından birinin insanı kendi deneyimine yeniden bakmaya davet etmesi olduğunu düşünüyorum.
Gündelik hayatın telaşı içinde insan kendisiyle olan temasını fark etmeden kaybedebiliyor. Sorumluluklara, ilişkilere, beklentilere ve zihnin sürekli ürettiği düşüncelere yetişmeye çalışırken bedeninin ne söylediğini, hangi duyguyu uzun zamandır taşıdığını veya aslında neye ihtiyaç duyduğunu fark etmeyebiliyor.
Reiki benim deneyimimde insanın hayatını onun adına değiştiren bir yöntem değil; kişinin kendi deneyimine yeniden dikkat verebilmesine eşlik eden bir çalışma. İnsan kendisine gerçekten dikkat etmeye başladığında her zaman hemen bir cevap bulmuyor; fakat hangi sorunun kendisini uzun zamandır takip ettiğini, hangi duygunun tekrar tekrar karşısına çıktığını ve hayatında neyi görmezden geldiğini fark etme ihtimali doğuyor.
Reiki Bir İnanç Sistemi midir?
Reiki belirli bir dinin yerine geçen ya da kişiden belirli bir inancı benimsemesini isteyen bir uygulama olarak tanımlanamaz. Farklı inançlara ve yaşam görüşlerine sahip insanların Reiki ile ilgilenebilmesinin nedenlerinden biri de bu.
Bununla birlikte Reiki’yi tamamen inançlardan bağımsız, yalnızca mekanik bir teknik gibi sunmanın da doğru olmadığını düşünüyorum. Reiki’nin tarihsel ve geleneksel yapısı içerisinde belirli bir yaşam anlayışı, etik ilkeler ve insanın kendisiyle ve çevresiyle kurduğu ilişkiye dair düşünceler bulunuyor.
Benim için Reiki pratiğinde kişinin kendi inancına, değerlerine ve dünya görüşüne saygı göstermek temel bir mesele. Bir başkasının deneyimini kendi deneyimimizle ölçmek ya da kendi yolumuzu tek doğru yol olarak kabul etmek, spiritüel gelişim anlayışıma oldukça uzak. İnsanların farklı yollardan geçerek kendilerini anlamaya çalışabileceklerine inanıyorum ve Reiki’yi de bu yolların yalnızca bir tanesi olarak görüyorum.
Reiki’nin Bedensel Ve Duygusal Yönü
Beden ile duyguların birbirinden bütünüyle bağımsız olduğunu söylemek mümkün değil. Yoğun stres yaşadığımızda bedenimizin gerildiğini, kaygılandığımızda nefesimizin değişebildiğini, kendimizi güvende hissettiğimizde ise bedenimizin daha kolay gevşeyebildiğini kendi hayatımızdan biliyoruz.
Reiki’nin bedensel ve duygusal yönünü ben de bu bütünlük içerisinde değerlendiriyorum. Bununla birlikte burada önemli bir sınır var: Reiki’nin bir hastalığı tedavi ettiğini ya da tıbbi bir tedavinin yerine geçebileceğini söylemek doğru değil.
Reiki üzerine yapılan bilimsel araştırmalar özellikle gevşeme, stres, kaygı ve genel iyilik hâli gibi alanlarda olası etkileri incelemeye devam ediyor. Bazı araştırmalarda olumlu sonuçlar bildirilmiş olsa da mevcut bilimsel veriler Reiki’nin belirli hastalıklar üzerinde kesin bir tedavi etkisi olduğunu göstermiyor.
Ben burada spiritüel deneyim ile bilimsel iddia arasındaki ayrımın korunmasını önemli buluyorum. Reiki’yi değerli bulmak için henüz bilimsel olarak gösterilmemiş sonuçlar ileri sürmeye gerek yok; çünkü insanın kendisine zaman ayırması, bedenini dinlemesi, gevşemesi ve dikkatini tamamen kendine yöneltmesi zaten üzerinde düşünmeye değer kıymetli bir deneyim.
Reiki’ye Nasıl Yaklaşmalı?
Ben Reiki’ye büyük beklentilerle yaklaşılması gerektiğini düşünmüyorum. Özellikle spiritüel alanla ilgilenen insanların bazen bir uygulamadan çok hızlı ve çok büyük sonuçlar beklediğini görüyorum. Oysa insanın kendisiyle kurduğu ilişkinin değişmesi çoğu zaman bir anda gerçekleşen bir deneyimden çok, zaman içerisinde fark edilen küçük ama önemli değişimlerle ilgili.
Reiki’yi bu nedenle bir “çözüm” olarak değil, insanın kendi deneyimine daha dikkatli bakmasına eşlik edebilecek bir çalışma olarak görüyorum.
Benim Reiki Master olarak yıllar içerisinde öğrendiğim en önemli şeylerden biri, bir başkasının deneyimine onun yerine anlam vermemek oldu. Bir seans sırasında yaşanan her duyumun bir anlamı olmak zorunda değil; her duygunun hemen çözülmesi, her deneyimin de bir spiritüel işaret olarak yorumlanması gerekmiyor. Bazen yaşanan şey yalnızca yaşanan şeydir ve insanın ona kendi zamanında, kendi anlayışıyla bakmasına izin vermek gerekir.
Belki Reiki’nin bende bıraktığı en kıymetli düşüncelerden biri de bu: insan kendi iç dünyasına yaklaşırken bile kendisine karşı sabırlı olabilmeli.
»»» Reiki’nin Beş İlkesi ise bu yaklaşımın başka bir katmanını anlamak için önemli bir başlangıç noktası oluşturuyor. Çünkü bu ilkeler yalnızca Reiki eğitiminin içinde öğrenilen cümlelerden ibaret değil; günlük yaşamda insanın kendisiyle ve çevresiyle kurduğu ilişkiye nasıl bakabileceğini de düşündürüyor. Bu nedenle bir sonraki makalemde Reiki’nin beş ilkesini mercek altına alacağız.
Sevgiyle…
